fbpx

Blog

Tarotkaart V De Hogepriester: Sympathiek of niet?

“Verwacht niet dat je de waarheid van anderen hoort, noch ziet, of in boeken leest. Zoek de waarheid in jezelf, niet zonder jezelf”

Pjotr Demjanovitsj Oespenski

Aan het begin van de cursus “Tarot & Jung” doe ik altijd een oefening waarbij de studenten één of meerdere tarotkaarten kiezen die ze ‘vervelend’, ‘moeilijk’, of ‘onsympathiek’ vinden. Alhoewel het natuurlijk per persoon verschilt, staat de Hogepriester steevast in de top 3 van onsympathieke kaarten (vaak samen met IV De Keizer en XII De Dood). Wanneer je dit op Jungiaanse wijze benadert, zou de verklaring kunnen zijn dat die antipathie niet van ons zelf is, maar van onze voorouders. Ze is in het collectief onbewuste terecht gekomen en dat is de reden dat wij erop een negatieve manier ‘op aanslaan’.

Zo is de Dood natuurlijk iets dat al teruggaat tot de oermens, een instinctief gevoel dat we het moeten vermijden en dat het gevaarlijk en eng is. De Duivel en de Hogepriester zijn kaarten die we over het algemeen minder sympathiek vinden doordat we meer dan 2000 jaar kerkgeschiedenis achter de rug hebben waarin we als collectief bang zijn gemaakt voor de Duivel. De Hogepriester doet ons denken aan de (Christelijke) geestelijken die veel macht hadden en ons in het gareel wilden laten lopen d.m.v. preken over hel en verdoemenis. Dogma’s, misbruik, mishandeling, straf, inquisitie… dit dragen wij – in het Westen in elk geval – allemaal mee in onze rugzak in het vakje ‘onbewust’. De behandeling die veel van onze voorouders hebben gekregen – met name vrouwen – is niet mooi! Ze zijn op zijn minst ernstig beperkt in hun vrijheid en ontwikkeling.

Lees verder “Tarotkaart V De Hogepriester: Sympathiek of niet?”

De Illusies van Bekers 7

“De hoogste rijkdom is die we verkrijgen door een waan, die inderdaad tot ons komt door een gave van God”

Plato (uit: “phaedrus” ca 360 v.Chr.)

De kleine arcana kaart Bekers 7 wordt ook wel eens de ‘Illusiekaart’ genoemd; Betekenissen die eraan worden toegekend zijn vaak negatief; Bijvoorbeeld het begeren van oppervlakkige zaken, verkeerde keuzen maken, in een droomwereld leven, iets lijkt te mooi om waar te zijn, illusies najagen. Maar wanneer je met de bril van Carl Jung naar de kaart kijkt, zit er nog een laag in deze kaart waarmee je een andere kant kunt belichten.

Lees verder “De Illusies van Bekers 7”

De Sleutel op de Kist Leggen

De cursus Le Petit Lenormand is weer van start gegaan en dat betekent dat we weer lekker bezig zijn met het uitpluizen van kaarten. Alhoewel de basisbetekenissen vrij eenvoudig te leren zijn, zitten er natuurlijk allerlei bijzonderheden aan de diverse combinaties van kaarten. Het is leuk om te kijken waar deze bijzondere betekenissen vandaan komen. Een goed voorbeeld is de situatie waarin in een legging de sleutel direct boven de kist terecht komt; Je gaat dan zoeken in de richting van financiële tegenslagen, armoede, weinig geld hebben of schulden hebben.

Lees verder “De Sleutel op de Kist Leggen”

X Het Rad van Fortuin en de Sfinx

Het Rad van Fortuin is in onze westerse cultuur al eeuwen verbonden met het besef dat alles constant verandert en in beweging is, kortom ‘het lot’. In de Tarot is het niet alleen ‘soms zit het mee, soms zit het tegen’; Het gaat er op het mondaine niveau ook over of je zelf in staat bent richting te geven aan je leven. Qua symboliek wordt er in diverse literatuur veel aandacht besteed aan de ‘dieren’ / ‘engelen’ in de hoeken van de kaart: De Stier, de Leeuw, de Adelaar en de Mens. Zij worden verbonden met de zodiakale tekens, de elementen en de figuren uit het bijbelse visioen van Ezechiël. Er is veel over geschreven en het is voor de meeste tarotisten een bekende symboliek. Veel minder is er te vinden over de ‘dieren’ in het midden: De Slang, de Sfinx en de ‘hond’ figuur (de Egyptische God Anubis). Waarom heeft Waite hier de Egyptische symboliek gemengd met de Christelijke? Waite was immers van mening dat de oorsprong van de Tarot NIET Egyptisch was; En wat symboliseert de Sfinx dan wel? Er is werkelijk een heel boek te schrijven over deze kaart. Maar hier wil ik eerst een klein stukje delen over de sfynx.

Lees verder “X Het Rad van Fortuin en de Sfinx”

Over een geheimzinnige graaf en het allereerste Tarot legpatroon

“Als iemand van plan was om aan te kondigen dat er nog steeds een oud Egyptisch werk bestaat, één van hun boeken die ontsnapten aan de vlammen die hun buitengewone bibliotheken vernietigd hebben, en die hun hoogste leringen over een aantal fascinerende objecten bevat . . . .  Zou je dan denken dat hij de lezers voor de gek hield?”

Antoine Court de Gébelin over de Tarot in ‘Le Monde Primitif’

Antoine Court de Gebellin (1725 – 1784) wordt gezien als de grondlegger van de ‘moderne’ esoterische Tarot. Zijn vader was predikant en in 1754 stond hij op het punt om zelf ook predikant te worden. Toch liep het anders want in 1771 trad hij toe tot een vrijmetselaars orde. Hij ging om met bekende en invloedrijke mensen zoals de schrijver Voltaire, beeldhouwer Houdon en de toenmalige ambassadeur van de VS in Frankrijk, Benjamin Franklin.

Lees verder “Over een geheimzinnige graaf en het allereerste Tarot legpatroon”

“Crowleyanity” en een andere kijk op Aleister Crowley

“I’m closer to the Golden Dawn

immensed in Crowley’s uniform

Of Imagery”

David Bowie, ‘Quicksand’ (1971)

Tijdens het schrijven van de cursus ‘Tarot & Jung’ stuitte ik op een PDF van een professor van de Universiteit van Gothenborg met een introductie over een studie naar het werk en gedachtengoed van Aleister Crowley. De schrijfsels van Aleister Crowley (1875 – 1947) – ‘The wickedest man in the world’, de ‘Godfather’ van het hedendaags satanisme, ‘The Beast 666’ – waren door credible filosofen, historici en theologen afgestoft en op een serieuze manier geanalyseerd. Alhoewel ik de Toth Tarot een prachtig deck vind, is het mij nooit gelukt om er echt goed in te komen. Eerlijk gezegd komt dat ook wel omdat ik vond dat Aleister Crowley echt een beetje gek was. Deze academici zetten Aleister Crowley echter in een heel ander daglicht! En nadat ik de essays had gelezen, keek ik er zelf ook heel anders tegenaan. Jung en Crowley hebben namelijk meer gemeen dan op het eerste gezicht lijkt….

Lees verder ““Crowleyanity” en een andere kijk op Aleister Crowley”

Hermes, Mercurius en… De Magiër!

De Golden Dawn kende de Magiër toe aan de planeet Mercurius. Zoals we al hadden gezien bij “Chaos, Uranus & de Dwaas” is het traditie om planeten de naam te geven van Romeinse Goden. De Griekse evenknie van Mercurius is Hermes. Het is leuk om in de Griekse Mythologie te duiken om zelf te zien wat de reden is dat juist Hermes is gekozen voor Tarotkaart I “De Magiër”. Dus hier – in het kort – het mythologische verhaal van Hermes.

Lees verder “Hermes, Mercurius en… De Magiër!”

Geen licht zonder Schaduw: Vijf manieren om de minder zoetsappige kant van de kaarten te bekijken

Op 21 november gaat voor de eerste keer de cursus ‘Tarot & Jung’ van start; 5 lesdagen lang gaan we proberen om de kaarten door een Jung bril te bekijken. Ik heb erg veel plezier in het schrijven van het lesmateriaal en het wordt super leuk! Omdat we ook het begrip ‘schaduw’ behandelen werd ik weer even afgeleid door een praktische uitdaging: hoe kun je een beetje leuk vertellen dat de schaduwkant van een kaart best mag vaker mag worden belicht, omdat dat hetgene is waar je wat aan hebt – vanuit Jung gezien dan natuurlijk 🙂

De ‘schaduwkant’ van een Tarotkaart wordt vaak als ‘negatief’ gezien. In de praktijk maakt iedereen overal een mooi verhaal van, zonder vragen te stellen (zowel aan zichzelf als aan anderen). En dus wordt deze kant van de kaart vaak alleen meegenomen in een legging als men ‘omgekeerde’ kaarten leest of als de kaart op een specifieke positie ligt die naar een ‘negatieve’ kant verwijst. En dat is jammer want het is heel leuk en ook nuttig om die kant goed te verkennen. Het heet immers niet voor niks ‘schaduwwerk’

Lees verder “Geen licht zonder Schaduw: Vijf manieren om de minder zoetsappige kant van de kaarten te bekijken”

Het orakel van Belline

De naam ‘Belline’ komt sommigen waarschijnlijk wel bekend voor; Vooral degenen die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de Tarot en graag werken met de wat onbekendere decks kennen het ‘Grand Tarot de Belline’ dat bestaat uit 78 kaarten en waarvan het systeem een mengeling is van het werk van Jean Baptiste Aliette en het Marseille deck. Maar ook het ‘Belline Orakel’ draagt de naam van de man die eigenlijk Marcel Forget (1924 – 1977) heet. Marcel Forget was in de 20e eeuw een bekende Tarotist in Parijs maar de decks die hij publiceerde waren niet van zijn hand. De oorspronkelijke auteur is Mage Edmond (echte naam: Jules Charles Ernest Billaudot). En ook hij was een interessant personage….

Mage Edmond

Mage Edmond werd geboren als Jules Charles Ernest Billaudot op 16 augustus 1829 in Poilly-sur-Serein (Franse Bourgogne) in een welgestelde familie. Rond zijn 14e vertrok hij naar Parijs samen met zijn neef Leopold die apotheker was. Het verhaal gaat dat Edmond in Parijs de leerling werd van Madamoiselle Lenormand. Dit lijkt een sterk verhaal want Madamoiselle Lenormand overleed in 1843 en we weten dat zij de laatste jaren van haar leven niet in Parijs woonde maar in Alencon (250 kilometer van Parijs en 400 kilometer van Poilly-sur-Serein). Toch is het niet zo raar dat dit gerucht is ontstaan want de levens van Lenormand en Edmond vertonen grote overeenkomsten;

Lees verder “Het orakel van Belline”

Diepe Zuchten en Verteerd worden door Jaloezie: De Vera Sibilla

Alhoewel we weten dat de eerste Tarot kaarten vervaardigd werden in het Italië van de vroege renaissance, zijn het wel de Fransen en de Engelsen die de credits pakken voor de manier waarop wij nu werken met de Tarot; Het was immers de Franse occultist  Jean-Baptiste Alliette (1738 – 1791) die – voor zover tenminste bekend – als eerste allerlei occulte correspondenties aan de Tarot toewees en de Tarot gebruikte om voorspellingen te doen. Er volgden nog meer Fransen en jarenlang was het Marseille deck HET Tarot deck om mee te waarzeggen.

Ook de Britten hebben een flinke steen bijgedragen toen de leden van de Golden Dawn zich aan het einde van de 19e gingen verdiepen in de Tarot en het werk van hun Franse voorgangers ‘verbeterden’. Arthur Edward Waite (1857 – 1942) is natuurlijk een goede bekende omdat hij samen met Pamela Colman Smith (1878 – 1951) in 1909 het populaire Raider-Waite-Smith deck uitbracht. Eerder ontstond in Duitsland en omstreken ook een aparte traditie van waarzegkaarten: De Lenormand en de Kipper kaarten zijn beiden van Duitse origine. Deze vier systemen (Marseille Tarot, RWS Tarot, Lenormand en Kipper) zijn tot op heden de meest gebruikte decks. En de Italianen dan?

Zij hebben de Vera Sibilla!

Lees verder “Diepe Zuchten en Verteerd worden door Jaloezie: De Vera Sibilla”