fbpx

Tarotkaart V De Hogepriester: Sympathiek of niet?

“Verwacht niet dat je de waarheid van anderen hoort, noch ziet, of in boeken leest. Zoek de waarheid in jezelf, niet zonder jezelf”

Pjotr Demjanovitsj Oespenski

Aan het begin van de cursus “Tarot & Jung” doe ik altijd een oefening waarbij de studenten één of meerdere tarotkaarten kiezen die ze ‘vervelend’, ‘moeilijk’, of ‘onsympathiek’ vinden. Alhoewel het natuurlijk per persoon verschilt, staat de Hogepriester steevast in de top 3 van onsympathieke kaarten (vaak samen met IV De Keizer en XII De Dood). Wanneer je dit op Jungiaanse wijze benadert, zou de verklaring kunnen zijn dat die antipathie niet van ons zelf is, maar van onze voorouders. Ze is in het collectief onbewuste terecht gekomen en dat is de reden dat wij erop een negatieve manier ‘op aanslaan’.

Zo is de Dood natuurlijk iets dat al teruggaat tot de oermens, een instinctief gevoel dat we het moeten vermijden en dat het gevaarlijk en eng is. De Duivel en de Hogepriester zijn kaarten die we over het algemeen minder sympathiek vinden doordat we meer dan 2000 jaar kerkgeschiedenis achter de rug hebben waarin we als collectief bang zijn gemaakt voor de Duivel. De Hogepriester doet ons denken aan de (Christelijke) geestelijken die veel macht hadden en ons in het gareel wilden laten lopen d.m.v. preken over hel en verdoemenis. Dogma’s, misbruik, mishandeling, straf, inquisitie… dit dragen wij – in het Westen in elk geval – allemaal mee in onze rugzak in het vakje ‘onbewust’. De behandeling die veel van onze voorouders hebben gekregen – met name vrouwen – is niet mooi! Ze zijn op zijn minst ernstig beperkt in hun vrijheid en ontwikkeling.

Lees verder “Tarotkaart V De Hogepriester: Sympathiek of niet?”

Het orakel van Belline

De naam ‘Belline’ komt sommigen waarschijnlijk wel bekend voor; Vooral degenen die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de Tarot en graag werken met de wat onbekendere decks kennen het ‘Grand Tarot de Belline’ dat bestaat uit 78 kaarten en waarvan het systeem een mengeling is van het werk van Jean Baptiste Aliette en het Marseille deck. Maar ook het ‘Belline Orakel’ draagt de naam van de man die eigenlijk Marcel Forget (1924 – 1977) heet. Marcel Forget was in de 20e eeuw een bekende Tarotist in Parijs maar de decks die hij publiceerde waren niet van zijn hand. De oorspronkelijke auteur is Mage Edmond (echte naam: Jules Charles Ernest Billaudot). En ook hij was een interessant personage….

Mage Edmond

Mage Edmond werd geboren als Jules Charles Ernest Billaudot op 16 augustus 1829 in Poilly-sur-Serein (Franse Bourgogne) in een welgestelde familie. Rond zijn 14e vertrok hij naar Parijs samen met zijn neef Leopold die apotheker was. Het verhaal gaat dat Edmond in Parijs de leerling werd van Madamoiselle Lenormand. Dit lijkt een sterk verhaal want Madamoiselle Lenormand overleed in 1843 en we weten dat zij de laatste jaren van haar leven niet in Parijs woonde maar in Alencon (250 kilometer van Parijs en 400 kilometer van Poilly-sur-Serein). Toch is het niet zo raar dat dit gerucht is ontstaan want de levens van Lenormand en Edmond vertonen grote overeenkomsten;

Lees verder “Het orakel van Belline”